فولاد ترانسفورماتور به کانون اختلاف تجاری اروپا تبدیل شد

عرضه محدود در برابر تقاضای رو به رشد

GOES آلیاژی از آهن و سیلیسیم با دانه‌های بلوری هم‌جهت است. این ساختار تلفات انرژی، گرمای تولیدشده و صدای هسته ترانسفورماتور را کاهش می‌دهد و به همین دلیل، ماده غالب در هسته بیشتر ترانسفورماتورهای جهان محسوب می‌شود. کیفیت بالاتر این فولاد نیز با تلفات کمتر و عملکرد بهتر ترانسفورماتور ارتباط مستقیم دارد.

اکنون فقط دو فولادساز Thyssenkrupp و Stalprodukt در اتحادیه اروپا GOES تولید می‌کنند. در مقابل، رشد انرژی‌های تجدیدپذیر، برق‌رسانی، مراکز داده و برنامه‌های توسعه شبکه، تقاضا برای ترانسفورماتور را بالا برده است. بر پایه آمار کمیسیون اروپا، مصرف GOES در اتحادیه اروپا از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ حدود ۳۲ درصد افزایش یافت.

در همین دوره، سهم تولیدکنندگان اروپایی از بازار GOES اتحادیه از ۶۶ به ۴۳ درصد کاهش یافت و حجم واردات بیش از دو برابر شد؛ اکنون بیش از نیمی از این واردات از چین می‌آید. Thyssenkrupp نیز از دسامبر ۲۰۲۵، در واکنش به افزایش شدید واردات ارزان‌قیمت، به‌ویژه از آسیا، تولید GOES را کاهش داده است.

تدابیر اعلام‌شده موقت‌اند و در فوریه ۲۰۲۷ منقضی می‌شوند. تا آن زمان، کمیسیون اروپا باید درباره دائمی‌شدن و شکل احتمالی ادامه آنها تصمیم بگیرد. فولادسازان این سیاست را برای حفظ صنعت و اشتغال لازم می‌دانند؛ در سوی دیگر، صنعت انرژی می‌گوید تولیدکنندگان اروپایی فعلاً حجم و گریدهای پربازده موردنیاز سازندگان ترانسفورماتور را با کیفیت و مقیاس کافی عرضه نمی‌کنند. از نگاه منتقدان، این وضعیت می‌تواند تولید هسته یا حتی کل ترانسفورماتور را به خارج از اروپا منتقل کند.

این خبر برای خریداران و مهندسان صنعتی چه معنایی دارد؟

افزایش هزینه واردات GOES می‌تواند هزینه تولید ترانسفورماتور در اروپا را بالا ببرد و دسترسی به گریدهای کم‌تلفات را دشوارتر کند. برای مدیران خرید و مجریان پروژه‌های برق، منشأ و گرید فولاد هسته، انطباق بازده ترانسفورماتور با الزامات پروژه و زمان تحویل، بهتر است از مراحل اولیه استعلام و برنامه‌ریزی تأمین بررسی شود.