افت عملکرد نیروگاه خورشیدی الجزایر با کاهش نگهداری در کرونا

افت سال ۲۰۲۰ و بازگشت تدریجی عملکرد

پژوهشگران دانشگاه Djillali Liabes University of Sidi Bel-Abbes عملکرد این نیروگاه را در یک دوره شش‌ساله بررسی کردند. نسبت عملکرد، یعنی شاخصی برای سنجش خروجی واقعی سامانه در مقایسه با خروجی قابل انتظار آن، از ۸۵٫۳۷٪ در سال ۲۰۱۹ به ۷۸٫۷۴٪ در سال ۲۰۲۰ کاهش یافت و سپس به‌تدریج تا ۸۴٫۸۳٪ در سال ۲۰۲۳ بهبود پیدا کرد. سال ۲۰۱۹ بیشترین تولید سالانه را داشت و سال ۲۰۲۳ در رتبه بعدی قرار گرفت. بیشترین تولید ماهانه نیز با ۲٬۲۵۸ MWh در اوت ۲۰۱۹ و کمترین مقدار با ۱٬۱۲۵ MWh در ژانویه ۲۰۲۰ ثبت شد.

این نیروگاه از ۴۷٬۸۰۸ ماژول پلی‌کریستال سیلیکونی HSL60-PB-1–250 ساخت Hanwha Qcells استفاده می‌کند که توان هرکدام ۲۵۰ W است و با زاویه ۳۴ درجه رو به جنوب نصب شده‌اند. مجموعه به شش بخش ۲ MW تقسیم شده و هر بخش دو اینورتر Sunny Central 800CP XT ساخت SMA و اتصال به یک ترانسفورماتور افزاینده دارد. سامانه پایش نیز مطابق IEC 61724 داده‌های عملیاتی و هواشناسی را هر ۱۵ دقیقه ثبت می‌کند.

برای محدود کردن تلفات ناشی از گردوغبار، پاک‌سازی پنل‌ها با برس‌های چرخان نصب‌شده روی سازه‌ای که تراکتور آن را می‌کشد، انجام شده است. با کاهش نظافت و نگهداری در محدودیت‌های کرونا، عملکرد نیروگاه افت کرد؛ در حالی که بازده اینورترها در دوره بررسی حدود ۹۷٪ تا ۹۸٪ پایدار بود. بازده ماژول‌ها عموماً بین ۱۲٪ تا ۱۴٪ قرار داشت و متوسط ضریب ظرفیت سالانه ۱۹٫۳٪ بود که در سال ۲۰۱۹ به بیشینه ۲۰٫۳۰٪ رسید.

این خبر برای خریداران و مهندسان صنعتی چه معنایی دارد؟

نتایج نشان می‌دهد ارزیابی تجهیزات نیروگاه خورشیدی نباید تنها به مشخصات نامی پنل و اینورتر محدود شود. برنامه منظم نظافت، دسترسی عملیاتی به تجهیزات و ثبت پیوسته داده‌ها می‌تواند بر حفظ تولید و تشخیص منشأ تلفات اثر بگذارد؛ بنابراین هزینه و امکان اجرای نگهداری بهتر است از مرحله طراحی، انتخاب تجهیزات و تنظیم قراردادهای بهره‌برداری در نظر گرفته شود.

برای مدیران خرید و پیمانکاران، پایداری بازده ۹۷٪ تا ۹۸٪ اینورترها در کنار افت کلی عملکرد سال ۲۰۲۰ یادآور آن است که کاهش خروجی لزوماً فقط از تجهیزات تبدیل توان ناشی نمی‌شود. وضعیت ماژول‌ها، گردوغبار و استمرار عملیات نگهداری نیز باید در تحلیل عملکرد و برنامه تأمین قطعات و خدمات لحاظ شود.